by Mateusz Grzesiak

Szukaj sposobów na to, jak coś zrobić zamiast przyczyn, dla których czegoś nie zrobiłeś

Stephen Covey w 7 nawykach skutecznego działania zdefiniował pojęcie proaktywności jako świadome podejmowanie działań służących osiągnięciu określonych celów. W przeciwieństwie do ludzi reaktywnych, odpowiadających na bodźce, które dopiero wystąpią, ludzie proaktywni są odpowiedzialni za tworzenie własnej rzeczywistości i mają inne podejście do problemów. Zajmują się oni jedynie poszerzaniem tzw. kręgu wpływu – czyli wpływają na sytuacje, które zależą bezpośrednio od nich (np. na miejsce, w którym pracują). Za to ludzie reaktywni chcą wpływać na krąg zainteresowania, czyli te wszystkie sprawy, które od nich nie zależą (np. katastrofa samolotu).

„Panie profesorze, pies zjadł zeszyt z pracą domową i dlatego jej dzisiaj nie mam”.
„Szefie, była kiepska pogoda i musiało się zmienić ciśnienie, dlatego nie obudziłem się na czas”.
„Żono, ja nie siedzę bezczynnie nocami w sieci, ja ciężko pracuję!”.

Wszyscy to znamy – kreatywne wynajdywanie powodów, by wytłumaczyć się, dlaczego czegoś się nie zrobiło, zamiast znalezienia rozwiązania i zrobienia tego, co należy. Każdy powód jest dobry, a ponieważ nikt nie jest lepszy w przekonywaniu nas samych niż właśnie my sami, więc jak będziesz chciał, to zawsze znajdziesz dowolną przyczynę braku działania. Ale to nie zmieni sytuacji. Skupiając się na rozwiązaniach, będzie Ci łatwiej kontrolować przebieg zdarzeń, a szukanie sposobów na to, jak coś zrobić, zamiast przyczyn tego, dlaczego się nie zrobiło, przyniesie faktyczne rezultaty.
Pamiętaj także, że wspominanie tego, co było, jako lepszego od aktualnej rzeczywistości frustruje i oddziela od przeżywania i bycia, a pretensje do kogoś za to, co kiedyś zrobił, powodują toksyczną nienawiść lub żal. I nic nie zmienią! Porzucając przeszłość, jesteśmy w stanie skupić się na jedynej rzeczy, na którą mamy wpływ: na tworzeniu lepszej przyszłości.

by Mateusz Grzesiak

Jak w związku rozmawiać o pieniądzach?

Dziś rano w programie Pytanie na Śniadanie w TVP miałem przyjemność uczestniczyć w dyskusji dotyczącej porozumienia w kwestii pieniędzy w związku oraz różnych modeli zarządzania majątkiem w małżeństwie. Tych, którzy nie mieli okazji oglądać programu na żywo, zachęcam do obejrzenia go klikając w link poniżej. Tymczasem, rozbudowując ten temat, oto garść faktów. Kontynuuj czytanie →

by Mateusz Grzesiak

Zawsze być głodnym

10441038_733703246699824_6454734575509826160_nMiałem okazję poznać i przeprowadzać wywiad z Mariuszem Czerkawskim na warszawskim Torwarze. Oto człowiek, który polski hokej wprowadził do największej ligi na świecie NHL, odbył 800 spotkań i strzelił 223 gole, a za wybitne zasługi dla rozwoju hokeja na lodzie oraz za osiągnięcia w działalności społecznej prezydent Aleksander Kwaśniewski nadał mu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Wiele wydarzyło się w czasie tej rozmowy (w ciągu miesiąca będzie na moim kanale YT), ale już teraz poczułem potrzebę podzielenia się z Wami wnioskiem, który brzmi wciąż w mojej głowie.

Zawsze być głodnym.

Jest takie brzydko brzmiące powiedzenie, że lepiej jest być wieśniakiem w mieście niż królem na wsi. Ale nie każdy tak robi. Czasem wolimy pilnować swoich małych światków w których jesteśmy podziwiani, mamy jakieś pieniądze, poczucie bezpieczeństwa i gwarancję powtarzalnych sukcesów. Znamy te światy, wiemy jak się w nich poruszać i nawet jak są ciasne, nawet jak się w nich nudzimy czy wypalamy, to i tak często w nich tkwimy. Ale tym samym popełniamy coś, co jest największym z możliwych błędów życiowych, który zamyka najważniejsze drzwi.

To marnotrawienie swego potencjału, czyli duchowe samobójstwo.

Bo jeśli jesteś inteligentny, bo jeśli jesteś mądry, jeśli pracujesz wytrwale i dążysz do celu, to bez wejścia na kolejną półkę świat coś straci. Nie pozna wielkiego człowieka. Nie dostanie rozwiązań dużych problemów. Nie zyska pchnięcia w nowy etap ewolucji. Nie otrzyma prezentu Twojego poświęcenia.

Gdy przygotowując się do wywiadu czytałem niesamowitą książkę Mariusza („Życie na lodzie”), zobaczyłem człowieka który ciągle zaczynał od nowa. Chciał się dostać do drużyny hokejowej w Tychach i się dostał. Ale to było mało, więc chciał do reprezentacji Śląska. Też nie wystarczyło, więc szedł do reprezentacji Polski. A potem do Szwecji. A potem do USA. Do Kanady. Do Szwajcarii. Tak samo, najpierw walczył z zawodnikami nieco starszymi. Potem z lepszymi. Potem z najlepszymi. To jest imponujące, bo na każdym etapie Mariusz zaczynał od nowa. Mistrz musiał stać się uczniem i znowu zaczynać od początku. To jest jak nowy poziom w grze. Pokonałeś na końcu big bossa i myślałeś że jesteś ktoś. Ale na nowym poziomie wszystkie postaci z którymi walczysz to te big bossy. Walczysz więc, zaprawiasz się, a na końcu poziomu czeka mega big boss. Znowu walczysz. I tak bez końca.

Jest smutkiem i wielką stratą gdy ktoś, kto może iść dalej, tego nie robi. Gdy nauczyciel nie chce spotkać się z trudniejszymi uczniami. Gdy sportowiec nie chce zostać mały w większym od siebie środowisku. Gdy przedsiębiorca nie próbuje sił na rynku, który go przerasta. Przecież nie chodzi o wygraną, ale o sam fakt podejścia do trudniejszego przeciwnika. Dopiero w konfrontacji z nim dowiadujemy się, na co nas naprawdę stać.

Niedawno rozmawiałem z przyjacielem, który mnie zapytał dlaczego nie robię rzeczy po angielsku. A ja na to, że teraz się skupiam na rynkach polskim i latynoskim. On się uśmiechnął w szczególny sposób, znam ten jego uśmiech. Marnujesz czas – powiedział. I wiem, że w jakiejś mierze ma rację; największe big bossy prowadzą szkolenia i coachingi po angielsku. I po dzisiejszej rozmowie z Mariuszem znowu to zrozumiałem. Coś pękło, bo wiem co mnie czeka. Westchnąłem głęboko. Wiem, co to znaczy. Ja już tam byłem, wiele razy.

Z Koszalina chciałem do Warszawy. Tak jak z Warszawy chciałem do całej Polski. Tak jak z Polski chciałem do Meksyku, potem Kolumbii, Ekwadoru, a teraz Brazylii. Tak za każdym razem z króla wsi stawałem się wieśniakiem w mieście, by potem wyeksplorować system i wypychać się z niego łokciami. Wieś co prawda była coraz większa i bardziej kusząca, stawała się miastem, metropolią, itd. Ale za każdym razem w końcu stawała tą samą wsią, bo ja już urosłem na tyle, by to dojrzeć.

by Mateusz Grzesiak

Modelowanie

1476093_731435676926581_5173969105428985755_nJedną z najważniejszych umiejętności życiowych jest modelowanie, czyli budowanie strategii osiągania określonych celów na bazie czyjegoś geniuszu. W świecie jest wiele wyjątkowych osób mających wspaniałe talenty i szkoda by było uważać, że tylko oni mieli adekwatne geny lub szczęście. Lepiej jest uznać, że każdej umiejętności można się nauczyć.

By zmodelować jakąś umiejętność, kieruj się 4 krokami:

1. Znajdź modela, czyli kogoś kto prezentuje umiejętność która Cię interesuje. To Twoje źródło wiedzy i umiejętności.
2. Poprzez obserwację zachowań i odpowiednie pytania dowiedz się, jak się tego nauczyć. Jeśli spotkasz więc człowieka który świetnie robi biznes, zapytaj go:

Jak się robi biznes? Jakie są 3 najważniejsze czynniki by odnieść w tym sukces?

I słuchaj, co mówi. Na tym etapie nie odrzucaj niczego, bo musisz poznać model oryginalny. Skoro model-człowiek ma wyniki, to znaczy że ma rację.
Pamiętaj, że każda umiejętność jest:

– akontekstualna: jak umiesz pływać w Lublinie, umiesz też w Warszawie. Nie ma czegoś takiego jak umiejętność zależna od miejsca lub czasu.
– amoralna: umiejętność nie jest zależna od etyki. Tłumy porywał zarówno Hitler jak i Gandhi. Oddziel umiejętność od jej wykorzystania przez modela.
– aosobowościowa: jeśli ktoś coś umie robić i nie biorą w tym udziału czynniki niepowtarzalne – np. genetyczne (wzrost u koszykarzy) – to inni mogą się tego także nauczyć.

3. Przymierz model. Sprawdź jak działa u Ciebie. Odrzuć, co nie działa. Zmień oryginał na wersję swoją, własną.
4. Zbuduj własny model. Na tym etapie umiejętność musi być powtarzalna – musisz pokazać, że możesz jej używać wielokrotnie.

Dzięki wspaniałym nauczycielom nauczyłem się wiele w życiu i oszczędziłem wiele czasu który oni poświęcili na dojście tam, gdzie są. Dziś miałem okazję modelować wiedzę Rafała Brzoski, szefa InPostu. Jeśli znacie paczkomaty i człowieka, który wystąpił przeciwko monopolowi Poczty Polskiej, wiecie o kim mowa. Rafał od zera doszedł do obecności na liście najbogatszych Polaków oraz zbudował polski sukces na miarę globalną, a jego wiedza i umiejętności z zakresu biznesu są fascynujące. Dodatkowo, dzięki skromności i życzliwości świetnie się z nim rozmawia, a jego otwartość do dzielenia się doświadczeniami umożliwiła nagranie dla Was wyjątkowego wywiadu który zobaczycie w grudniu na moim kanalewww.youtube.com/grzesiakm.

Jako preludium nadchodzących atrakcji daję Wam garść świetnych strategii do zastosowania od zaraz. By wprowadzić je do swojej głowy, przy każdym punkcie znajdź 3 konkretne przykłady ze swego życia potwierdzające, że to prawda także dla Ciebie. Tak ucieleśnia się przekonania i czyni swoimi.

1. Nie zatrzymuj się na laurach. Rafał, gdy podbił rynek ulotek, mimo sukcesu szedł dalej – wszedł na konkurencyjny rynek przesyłek, bo jego wartość jest znacznie większa.

Pytanie: Jaki jest Twój następny krok w rozwoju, jakie wyzwanie sobie postawisz?

2. Think big – myśl w wielkich kategoriach. Patrz na to jak możesz wpłynąć na świat, podłączaj się do aktualnych trendów globalnych (e-commerce).

Pytanie: Jakie problemy światowe możesz pomóc rozwiązać? Jakie są dominujące trendy w Twojej branży?

3. Nie równaj się do słabszych, ale do najlepszych. Niech inni równają się do Ciebie.

Kto jest lepszy od Ciebie? Ucz się od nich pokornie.

4. Promuj polską gospodarkę. W Polsce młodzi ludzie są odważni i chcą zakładać firmy, które mają szanse stać się potencjałami globalnymi.

Jaki masz cel do osiągnięcia? Określ dokładnie.

5. Antycypuj porażki. Rafał minimum 3x dziennie myśli, co może się nie udać i przed tym się zabezpiecza.

Co może się nie udać i jak się przed tym zabezpieczyć?

To był wyjątkowy wywiad, wiele się nauczyłem. Wysyłam Wam garść zdjęć pokazujących dzisiejszą pracę. Dziękuję Rafał!