Mateusz Grzesiak – z tego bloga dowiesz się więcej o mojej pracy, pasjach i doświadczeniach. Przeczytaj opinie zadowolonych klientów. Zostaw własną opinie. Mateusz Grzesiak
Pasja to wewnętrzna energia, która napędza nas do działania i uwalnia od zewnętrznej motywacji i ograniczeń. Brak motywacji, zmęczenie bez powodu, frustracja mieszająca się z cynizmem i innymi negatywnymi emocjami to sygnały mówiące o tym, że najwyższy czas przyjrzeć się sobie, swemu życiu osobistemu i pracy. Kontynuuj czytanie →
1. Wypisz swoje role życiowe.
Na kartce papieru wypisz swoje najważniejsze role życiowe. Przykładowo: ja jestem mężem, synem, tatą, pracuję, mam czas dla siebie.
2. Określ ich aktywności.
Wypisz teraz dokładnie wszystkie czynności, które będziesz realizować w ramach każdej z opisanych w punkcie pierwszym ról. Dzięki temu pracować będziesz w pracy, a nie np. przynosić ją do domu. Będziesz chodzić na randkę ze swoim partnerem, ale bez rozmawiania wtedy o dzieciach. Bawić się z dzieckiem będąc autentycznie obecnym, bez siedzenia z głową w telefonie. Kontynuuj czytanie →
1. Znajdź powód do działania.
Słowo „motywacja” pochodzi od łacińskiego „movere”: poruszanie się, przemieszczanie. Wraz z „motivum” znaczy „powód rozstrzygający” i „przyczyna”. „Motyw” łączy się też ze słowem „motus” – ruch. Jeśli znajdziesz więc odpowiedni motyw, będziesz zmotywowany. Zadaj sobie kilka pytań: czym się kierujesz? Dlaczego chcesz to osiągnąć? Jak to zrobić, by ci się chciało?
– Synestezja (Mozart czuł, widział i smakował muzykę).
– Wiele perspektyw i łączenie różnych punktów widzenia (np. Walt Disney odgrywał swoje postacie i patrzył na nie z punktu widzenia publiki).
– Zaangażowanie nieświadomości do przetwarzania informacji (Leonardo da Vinci „gapiący się na ściany”).
– Determinacja i myślenie w kategorii informacji (zamiast np. porażki): wg Artura Szopenhauera każdy pomysł przechodzi przez trzy stadia: wyśmiewanie, atak i akceptację.
– Użycie metafor i porównań (m.in. Einstein mówiący o „ślepym żuku”), by uniknąć ograniczeń logiki.
– Misja wychodząca ponad ego (Einstein: „Chcę poznać myśli Boga, cała reszta to szczegóły”; Leonardo: „Chcę czynić cuda”; Disney: „To nie jest film rysunkowy, my podbijamy światy”).
– Stany up-time i flow (zwracanie uwagi na doświadczenie pierwotne i wychodzenie z interpretacji logicznego umysłu na rzecz nieoceniającej świadomości).
– Skonkretyzowanie i prawidłowe sformułowanie celu, determinacja w jego osiągnięciu (Henry Ford odwiedzający setki banków w celu dostania kredytów).
– Systematyczne użycie wyobraźni (Einstein: „Wyobraźnia jest ważniejsza niż wiedza”, obok „co jest” ważne jest też „co może być”).
– Pasje z wielu różnych dziedzin, interesowanie się wieloma rzeczami, ciekawość świata i przenoszenie wiedzy z jednej dyscypliny do innych.
Powyższe – przemyśl i zastosuj. Po prostu.
1. Andrzej Setman – za bycie Aniołem Stróżem i nauczycielem terapii. To on nauczył mnie, jak pracować z ludźmi i namówił do zajęcia się psychologią.
2. Jan Grzesiak – mój ojciec. Dopiero jako dorosły mężczyzna doceniłem lata modelowania jego poczucia humoru, ekstrowertyzmu, otwartości, wrażliwości, dobroczynności i umiejętności aktorskich.
3. Iliana Ramirez – kobieta, dla której oddałbym swoje życie. Najważniejszy doradca, strażnik, ktoś komu chcę imponować. Jedyna żona, którą chcę mieć.
4. Adriana Grzesiak – moja córka. Przypomina mi cały czas, że nie mam prawa być egoistą i mam się nią zająć. Za jej otwartość, własne zdanie, ciekawość i prawdziwość.
5. Richard Bandler – gdy zobaczyłem jego umiejętności prowadzenia szkoleń uznałem, że kiedyś chcę go przerosnąć. Mistrz w swoim fachu.
6. Richard Moss – mój wieloletni mentor. Człowiek, z którym spotykam się systematycznie i który pokazał mi czym jest energia żeńska i pole świadomości. Nauczył mnie dojrzałości i tego, że jestem czymś więcej niż moje sukcesy.
7. Anthony Robbins – za to, że stworzył świat rozwoju osobistego na makro skalę. Bo jego umiejętności sceniczne są wielkie. Bo zbudował wielki silnik marketingowy. Nauczył mnie myślenia „think big”.
8. Alicja Grzesiak – moja matka. Poprzez wszystkie jej przeżycia ja uczyłem się życia. To, czego jej się nie udało, osiągnęła mną.
9. Gosia Staniewicz – moja pierwsza dojrzała partnerka. Kochająca, ciepła, dobra dusza. Z nią zaczęły się prawdziwe podróże w dalekie strony i bardziej ustabilizowane życie.
10. Wojciech Parczewski – mój nauczyciel angielskiego. Pokazał mi, że nie chodzi o egzaminowanie ludzi ani o ich kontrolę, że można zrobić tak, by sami chcieli się uczyć. Do dziś jest wzorcem nauczyciela.
1. Zakochałem się – 28 lat.
Kochałem się w nocy z kobietą. W pewnym momencie zacząłem, nie wiedzieć czemu, płakać. Przytuliłem się do niej. Następnego dnia zapomniałem o wszystkich innych kobietach, nie tolerowałem ich dotyku, bo zrozumiałem, że tylko jedna ma prawo do mojego ciała. Wtedy dowiedziałem się, czym jest monogamia.
2. Miałem wypadek – 30 lat.
I wylądowałem w szpitalu z arytmią serca. Miałem mieć robioną kardiowersję, czyli być uśpiony i mieć zatrzymaną akcję serca defibrylatorem, by potem jego bicie wróciło do normy. Miałem hipertrofię, powiększoną lewą komorę. Nie zgodziłem się na to, w jedną noc przemodliłem, przemedytowałem, przehipnotyzowałem się na wszystkie możliwe sposoby. Na drugi dzień wyszedłem ze szpitala rozumiejąc, do czego zdolna jest wiara. W ciągu 10 miesięcy zmniejszyłem mięsień serca, pozbywając się hipertrofii.
3. Dostałem się do finałów olimpiady historycznej – 18 lat.
Nauczycielka od historii zadzwoniła wieczorem, nie przespałem nocy. Zrozumiałem, że jestem czymś więcej niż mentalność małego miasta Koszalina. Zacząłem siebie traktować w kategorii Polaka.
4. Urodziło mi się dziecko – 30 lat.
Wyjechałem po porodzie ze szpitala i wracałem samochodem bardzo uważnie prowadząc. Zrozumiałem, że od mojego losu zależy los kogoś innego. Zacząłem dbać o siebie by jej było dobrze.
5. Występ z najlepszymi trenerami na świecie – 33 lata.
Wystąpiłem przed widownią 4000 ludzi jako jeden z prelegentów. Podczas tego występu, gdy dostawałem co chwilę brawa, poprosiłem widownię by przestała klaskać, bo chciałem dokończyć to, z czym przyszedłem. Zrozumiałem, że nigdy nie chodziło o podziw, ale o służbę.
6. Kariera międzynarodowa – 26 lat.
Po 2 tygodniach nauki hiszpańskiego poleciałem do Meksyku, by uczyć tam angielskiego w tydzień. Ze strachu miałem biegunkę w samolocie. Szkolenie wyszło znakomicie. Rozpocząłem karierę międzynarodowego trenera i zacząłem siebie widzieć jako obywatela świata.
7. Taksówka z dziewczyną – 28 lat.
Jechałem w Mexico City z dziewczyną w taksówce. Padało, a taksówka była brudna. Nie miało znaczenia gdzie jadę, na jak długo, po co. Byłem z nią szczęśliwy. Nic więcej się nie liczyło poza tą chwilą.
8. Dostanie się do klasy zerówkowej – 14 lat.
Zamiast do 8 klasy podstawówki po zdanym egzaminie poszedłem do zerówki – eksperymentalnej klasy w liceum dla ludzi zdających eksternistycznie przedmioty programowe, a uczących się non stop angielskiego. Poznałem tam nauczyciela, pana Parczewskiego, który odmienił moje podejście do nauczania i był wzorem do naśladowania. Zrozumiałem, że klasyczna edukacja jest czymś, czego nigdy nie będę robił.
9. Porsche Turbo – 27 lat.
Kupiłem samochód, który był marzeniem. Spełnieniem idei prestiżu, sukcesu, radości. Kochałem go i tak samo jak mnie uniósł, tak samo mnie niszczył, bo to on prowadził mnie, a nie ja jego. Bogu dzięki miałem w nim wypadek rok później.
10. Korepetycje – 14 lat.
Jedna lekcja niemieckiego dla koleżanki, która zostawia dwie rzeczy: komplement, że świetnie to robię i pieniądze. Służenie innym łączy się z pieniędzmi i rodzi się pasja, która tworzy nauczyciela jakim jestem do dzisiaj.
A jakie są Wasze najważniejsze przeżycia?
Zapraszam Was gorąco do obejrzenia mojego wywiadu z Łukaszem Jakóbiakiem! Wyciągnąłem Łukasza z jego najsłynniejszej w Polsce kawalerki – 20m² Łukasza, aby ten odpowiedział mi na kilka ważnych pytań dotyczących przełamywania barier oraz robienia rzeczy z pozoru niemożliwych.
Niech wywiad stanie się dla Was inspiracją do pokonywania życiowych trudności! Zapraszam też do dyskusji na ten temat zarówno na kanale YouTube, jak i na Facebooku.
Foto: Arkadiusz Wiedeński